ستاره های سنگین از نوع O و B (OB) موجود در خوشه های باز، اثر مهمی بر تحولات دینامیکی این خوشه ها دارند. در شبیه سازی خوشه های ستاره ای، روش نمونه گیری به کار گرفته شده در تعیین تابع جرم خوشه، بر تعداد و جرم ستاره های سنگین مؤثر است. دو روش «نمونه گیری بهینه» و «نمونه گیری تصادفی» برای تولید ستاره های اولیۀ خوشه پیشنهاد شده است. در روش نمونه گیری تصادفی، تغییر عدد تصادفی جرم سنگین ترین ستاره و تعداد ستاره های سنگین را تغییر می دهد که این موضوع بر تحول دینامیکی خوشه های باز جوان اثرگذار است. بررسی های ما نشان می دهد که اگر طبیعت از روش نمونه گیری تصادفی در تولید ستاره ها پیروی کرده باشد، بسته به این که تعداد ستاره های OB در آنها چقدر باشد، مسیر تحولی خوشه های کم جرم با شرایط اولیۀ یکسان می تواند کاملاً متفاوت باشد. این بدان معنی است که در مدل هایی که تعداد ستاره های OB بیشتر است و در نتیجۀ آن بقایای ستاره ای بیشتری تشکیل می شوند، خوشه با نرخ سریع تری جرم از دست می دهد و در زمان کوتاه تری منحل می شود. همچنین در این مقاله نشان داده شده است که نگهداشتن بقایای ستاره ای در خوشه نقش مهمی در تحول خوشه بازی می کند. در مدل هایی که تعداد ستاره های سنگین بیشتر است، در صورت نگهداشتن بقایای ستاره ای در خوشه، سرعت انحلال افزایش می یابد. اگر چه با در نظر گرفتن مدل های واقعی تر برای این خوشه های جوان و کم جرم، که اکثر بقایای ستاره ای بلافاصله بعد از تشکیل از خوشه خارج شوند، تفاوت روند تحولی مدل های با ستاره های OB-min و OB-max کاهش می یابد.

راهبرد توسعه خوشه ای [1]، از جمله الگوهای موفق سازماندهی واحدهای کسب و کار کوچک و متوسط [2] است که بیش از سه دهه در کشورهای مختلف، بیشترین موفقیت را در توسعه منطقه ای به همراه آورده است. این راهبرد در جهت تقویت توان رقابتی و ابزاری جهت ارتقاء رقابت پذیری در دهه 1990 توسط توسط مایکل پورتر مطرح گردید. محققان توسعه سرزمینی معتقدند شکل گیری خوشه های گردشگری، استعداد رقابت پذیری را ارتقا بخشیده و در بهبود مزیت های رقابتی و توسعه منطقه ای موثر است. از این رو دست یابی به مزایای رقابتی، خوشه های گردشگری را به یک نقطه کانونی توجه علمی و سیاست گذاری تبدیل کرده است. با این توضیحات هدف این تحقیق، بررسی و تحلیل نقش خوشه های گردشگری بر توسعه رقابت پذیری منطقه ای و با این فرضیه که به نظر می رسد هر چه شدت روابط در خوشه های گردشگری بالاتر رود، رقابت پذیری منطقه ای هم افزایش می یابد، می باشد. روش تحقیق، از نوع توصیفی-تحلیلی است و از پرسش نامه جهت جمع آوری داده ها استفاده گردیده است که پس از تایید روایی و پایایی، داده های جمع آوری شده توسط نرم افزار های spss و lisrel مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های تحقیق ارتباط بین افزایش شدت روابط در خوشه های گردشگری با افزایش رقابت پذیری منطقه ای تایید می نماید. همچنین عوامل موثر بر توسعه و تحریک رقابت پذیری منطقه ای را به ترتیب درجه تاثیر در قالب 4 عامل: 1) روابط اجتماعی؛ 2) روابط مکانی جغرافیایی؛ 3) روابط اقتصادی و 4) روابط نهادی-سازمانی معرفی می کند.

زمینه و هدف: خوشه بندی داده های بیان ژنی در تشخیص و درمان سرطان، دارای اهمیت بسزایی است. مشخصه ی بارز این داده ها تعداد زیاد متغیرها (ژن ها) نسبت به تعداد داده ها (بیماران) است. بسیاری از روش های خوشه بندی بر پایه ی عدم تشابه داده ها که حاصل محاسبه ی یک تابع فاصله است، بنا شده اند و افزایش بعد، کارآیی توابع فاصله را کاهش می دهد. در این تحقیق معیاری جدید برای محاسبه ی عدم تشابه در ابعاد بالا، بر اساس یک روش رده بندی به نام جنگل تصادفی معرفی شده و کارایی آن در تحلیل داده های بیان ژنی، مورد ارزیابی قرار گرفته است.روش کار: در این مقاله خوشه بندی مجموعه داده ی چاودری و همکاران توسط عدم تشابه جنگل تصادفی مد نظر قرار گرفته است. بدین منظور ابتدا مساله ی خوشه بندی به مساله ی رده بندی تبدیل شده و با انجام رده بندی جنگل تصادفی، عدم تشابه مربوطه محاسبه شده است. سر انجام داده ها توسط روش خوشه بندی افراز حول مدوید، خوشه بندی شده و نتیجه ی خوشه بندی توسط شاخص رند تعدیل یافته مورد ارزیابی قرار گرفته است. تمامی تحلیل ها با نرم افزار R انجام شده است.یافته ها: مقدار شاخص رند تعدیل یافته (8149.0)، نشان دهنده ی انطباق مطلوب خوشه های تخمینی با گروه های واقعی است. همچنین با استفاده از قابلیت تعیین اهمیت متغیرها در روش جنگل تصادفی، ژن شماره ی 31 موثرترین ژن در این خوشه بندی شناخته شد و توانستیم خوشه های تخمینی را تنها بوسیله ی این ژن توصیف کنیم.نتیجه گیری: عدم تشابه جنگل تصادفی، معیاری کارا برای سنجش عدم تشابه داده ها در خوشه بندی داده های بیان ژنی است. همچنین می توان با استفاده از قابلیت منحصر به فرد این روش، ژن های موثر در خوشه بندی را شناسایی نموده و خوشه های تخمینی را به وسیله ی آن ها توصیف نمود.

بهره­گیری از فضاهای پیراشهری به عنوان کالاهای استراتژیک و مقرون­به­صرفه جهت توسعۀ خوشه­های نوآوری، شهرها را به سمت تحقق توسعۀ پایدار و اکوسیستم نوآور بر مدار اقتصاد دانش­بنیان رهنمون می­سازد. هدف این پژوهش، شناسایی و استخراج مراحل تکوین و توسعۀ خوشه­های نوآوری جهت کاربست آن در فضاهای پیراشهری است. روش پژوهش حاضر، از لحاظ ماهیت، کیفی، ازنظر هدف، کاربردی-توسعه­ای و از نوع مطالعات ثانویه با رویکرد مرور سیستماتیک ادبیات منطبق بر فرآیند هشت مرحله ای اوکلی(2015) است. جامعۀ آماری شامل مقاله­ها، کتاب­ها و پایان­نامه­های مربوط به خوشه­های نوآوری شهری، ­از سال 2000 تا 2023 است. حجم نمونه شامل 32 منبع می­باشد. بر اساس نتایج پژوهش، بیشترین منابع پژوهش مربوط به سال­های  2018-2023 ( 62 درصد منابع) و پایگاه­های داده­­ای ساینس دایرکت و اشپرینگر است(به ترتیب 28 و 22 درصد منابع). بر اساس نتایج حاصل از تحلیل منابع، 113 کد بر تکامل و توسعۀ خوشه­های نوآوری شهری جهت کاربست آن ها در فضاهای پیراشهری تأثیرگذار هستند که در 26 مقوله مشتمل بر برنامه­ریزی راهبردی، پیش­نیازها، سازمانی، مدیریت، ساختار جمعیت، محیط فرهنگی، خدمات، مدیریت دولت، الزامات فرهنگی، زیرساخت اقتصادی، مالی، ساختار صنعتی، انباشت صنعتی، سطح اقتصادی، نوآوری فناورانه، موقعیت جغرافیایی، ارتباط صنعت-دانشگاه، مقیاس شهر، محیط اکولوژیک، طراحی و محیطی طبقه بندی شده اند. این مقوله ها در هشت کد محوری متشکل از نهادی، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، انباشت جغرافیایی و فضایی، زیرساخت و غیره طبقه بندی شده اند. مراحل توسعه و تکوین خوشه­های نوآوری شامل مرحله پیش­خوشه و ظهور خوشه، راه­اندازی، فاز رشد خوشۀ پسین، پایداری، زوال و درنهایت سازگاری خوشه­ای، جهش یا فرسودگی است.

روش خوشه بندی GK فازی برای کاهش نوفه تصادفی در داده های لرزه ای، در سال 2008 توسط Hashemi و همکاران ارائه شد. هدف این روش تضعیف دامنه نمونه هایی است که بیشترین آمیختگی را با نوفه تصادفی دارند، که این کار با ضرب این دامنه ها در فاکتور وزن کمتر صورت می گیرد. انتخاب تعداد مناسب خوشه ها در این روش امری بسیار مهم و تعیین کننده در نتایج نهایی است. تعداد خوشه ها توسط ملاکی تعیین می شود که هدفش کاهش پراکندگی درون خوشه ای و افزایش فاصله بین خوشه های مختلف در فضای ویژگی ها است. در اینجا ما با چندین بار اعمال الگوریتم بر روی داده های واقعی، و در هر بار با تعداد متفاوت خوشه ها، به بررسی تاثیر تعداد خوشه در خروجی نهایی پرداختیم. مقاطع خروجی نشان می دهد که با افزایش تعداد خوشه ها، از آنجایی که هم داده و هم نوفه در خوشه های بیشتری توزیع شده اند، بنابراین با حذف یک خوشه احتمال حذف سیگنال از داده لرزه ای کمتر می شود. این مزیت عمده تعداد بالای خوشه ها، تبعاتی همچون افزایش زمان و پیچیده تر شدن محاسبات را نیز به همراه دارد. بنابراین به نظر می رسد با توجه به ماهیت شبه نظارتی روش خوشه بندی فازی GK، با در نظر گرفتن ویژگی های داده ورودی همچون SNR، مصنوعی یا واقعی بودن داده، اینکه داده پس از بر انبارش است یا خیر و نیز با استفاده از شاخص های موجود در متد، همچون شاخص XB و نیز شاخص سیگنال و نیز با بررسی و مقایسه مقاطع خروجی حاصل از شرایط مشابهی که فقط تعداد خوشه متفاوتی داشته اند، می توان به تصمیم گیری در هر مورد خاص پرداخت. با ملاحظه تمامی این موارد، می توان به بهترین خروجی که کمترین میزان نوفه و بیشترین مقدار حفظ سیگنال را دارد امیدوار بود.

از آنجائی که انتخاب نمونه حسابرسی تأثیر بسزائی در کارایی و اثربخشی فرآیند حسابرسی دارد، این پژوهش با هدف معرفی مدلی جهت انتخاب نمونه حسابرسی با استفاده از تکنیک های داده کاوی سعی در ارائه راهکاری برای افزایش اثربخشی و کارایی حسابرسی دارد. در این پژوهش ابتدا طی مصاحبه هایی با حسابرسان، نیازمندی ها و دانش آنان از تکنیک های داده کاوی مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس پایگاه های داده های مالی 35 شرکت-سال (شامل 12 شرکت برای سال های 1399 تا 1401) که پرونده های حسابرسی آنان در اختیار است، از طریق تکنیک های مختلف داده کاوی ارزیابی شد.نتایج تحقیق نشان می دهد که تکنیک های داده کاوی خوشه بندی، درخت تصمیم جنگل تصادفی و نمونه گیری بوت استرپینگ می توانند به عنوان مدل مناسبی برای انتخاب نمونه حسابرسی مورد استفاده قرار گیرند. این نتایج نشان می دهد نمونه های انتخاب شده علاوه بر پوشش 65 درصدی نمونه های انتخاب شده به روش های دیگر، می توانند با ارائه نمونه های مرتبط تر، اثربخشی فرآیند حسابرسی را افزایش دهند. از طرف دیگر بیش از 63 درصد حسابرسان علاقمند بودند تا نمونه انتخاب شده از طریق تکنیک های داده کاوی را با نمونه های انتخاب شده به روش های سنتی جایگزین نمایند.

پژوهش پیش رو با هدف سنجش میزان دقت دو روش نمونه برداری از جنگل انجام شد که معیار قضاوت، نتایج روش آماربرداری صددرصد بود. ابتدا 116 هکتار شامل چهار پارسل آماربرداری صددرصد شد. سپس روش منظم تصادفی با شبکه ای به ابعاد 200×150 متر با قطعات نمونه 1000 مترمربعی و روش طبقه بندی خوشه ای با وسعت هر خوشه7500 مترمربع شامل چهار قطعه نمونه هر یک با وسعت 1875 مترمربع اجرا شدند. در مجموع، 40239 درخت در دو روش منظم تصادفی با 40 قطعه نمونه و طبقه بندی خوشه ای با 14 خوشه آماری مرکب از 56 قطعه نمونه اندازه گیری شد. شدت آماربرداری در روش خوشه ای 9.7 درصد و در روش منظم تصادفی 3.44 درصد بود. این بررسی با پردازش داده ها در چهار نوع گروه بندی و دسته بندی گونه های درختی انجام شد. نتایج نشان داد که روش خوشه ای برای برآورد تعداد درخت در هکتار و ساختار در مقیاس کل جنگل و نیز به تفکیک گونه برای راش و ممرز نسبت به روش منظم تصادفی به روش صددرصد نزدیک تر می باشد. بیشینه قطری درختان در روش صددرصد 165، در روش منظم تصادفی 110 و در روش خوشه ای 125 سانتی متر ثبت شد. پیشنهاد می شود پیش از آماربرداری هر پارسل، تیپ ها بر اساس ساختار و ترکیب گونه تفکیک شوند. همچنین تعداد قطعه نمونه متناسب با تنوع تیپ تعیین شود و آرایش قطعه نمونه ها خوشه ای و ابعاد آنها بین 19 تا 20 آر در نظر گرفته شود.

اهداف: زمین خوردن یا سقوط یکی از شایع ترین مشکلات بهداشتی برای افراد بالای 60 سال است. به دنبال سقوط، سالمند متحمل مشکلات جسمی، روحی-روانی و اجتماعی می شود. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر مداخله آموزشی بر ترس از سقوط در سالمندان شهر اهواز صورت گرفت. مواد و روش ها: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده کنترل دار است که بین 80 سالمند تحت پوشش مراکز بهداشتی-درمانی شهر اهواز در سال 1397 انجام شد. مشارکت کنندگان به روش نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند و با تخصیص تصادفی در گروه های مداخله و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل اطلاعات جمعیت شناختی، پرسش نامه محقق ساخته سنجش آگاهی و پرسش نامه ابزار کارآمدی افتادن (FES-I) بود. داده ها با استفاده از آزمون های آماری تحت نرم افزار SPSS 22 تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره آگاهی در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بعد از اجرای مداخله با کنترل اثر مخدوش کنندگی سایر متغیرها افزایش آماری معنی دار داشت (P<0. 001). همچنین میانگین نمره ترس از سقوط در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بعد از اجرای مداخله با کنترل اثر مخدوش کنندگی سایر متغیرها کاهش آماری معنی دار داشت (P<0. 001). نتیجه گیری: با اجرای برنامه های آموزشی ترس از سقوط در سالمندان کاهش می یابد که می تواند منجر به بهبود کارآمدی و کیفیت زندگی آنها شود.

هدف از این مقاله تحلیل درآمدهای نفتی و مالیاتی در اقتصاد ایران است. بدین منظور، با استفاده از رویکرد تعادل عمومی پویای تصادفی، یک الگو برای اقتصاد صادرکننده نفت شبیه سازی گردید. در بخش منابع درآمدی دولت، سعی شد تا با وارد کردن درآمدهای نفتی و مالیاتی در مدل، وجود راهکارهای لازم جهت برطرف کردن خلاء های موجود در ساختار نظام مالیاتی مورد بررسی قرار گیرد. تخمین پارامترهای مدل بر اساس روش بیزین و با استفاده از نرم افزار داینر (Dynare) تحت نرم افزار متلب (MATLAB) بر اساس روش مونت کارلو با زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم متروپلیس-هستینگز و با استفاده از داده های تعدیل فصلی دوره زمانی 96-1368 انجام گرفت. به منظور تحلیل شوک، دو سناریو طراحی شد. در سناریو اول، فرض شد که دولت درآمد نفتی دارد و تمامی درآمدهای نفتی توسط دولت خرج می شود و دولت اتکایی به درآمد مالیاتی ندارد. در سناریو دوم، فرض می شود که 40 درصد از درآمدهای نفتی دولت به صندوق توسعه تزریق شده و درصدی از آن به عنوان تسهیلات به بخش های تولیدی تخصیص پیدا کرده و دولت با اتکا بیشتر به انواع درآمدهای مالیاتی هزینه های خود را تأمین می کند. نتایج بیانگر این می باشد که شوک مالیاتی و نفتی، یعنی کاهش وابستگی به نفت و اتکا به درآمدهای مالیاتی در کوتاه مدت تأثیر منفی بر متغیرهای کلان اقتصادی دارد اما در بلند مدت، با افزایش درآمدهای مالیاتی میزان تولید و به تبع آن، سرمایه گذاری، مصرف، اشتغال در اقتصاد افزایش یافته است.